อายุวัฒนะ ๑๐๐ ปี : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 55 / 94

เห็นแล้ว ครั้งนั้นเราเป็นผู้กระด้างมัวเมา เพราะชาติสกุล ได้ความสังเวชแล้ว จึงบรรลุความสิ้นอาสวะ ขุ.เถร.มก.๕๑/๑๘๑/๒๙๖ ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ

พระธรรมบาลเถระ ภิกษุหนุ่มรูปใดแล เพียรพยายามอยู่ในพระพุทธศาสนา ก็เมื่อสัตว์ทั้งหลายนอกนี้ พากันหลับแล้ว ภิกษุหนุ่มนั้นตื่นอยู่ ชีวิตของเธอไม่ไร้ประโยชน์ เพราะฉะนั้น บุคคลผู้มีปัญญา ระลึก ถึงคำสอนของพร

บทความนำเสนอแนวทางการใช้ชีวิตของภิกษุหนุ่มที่มีความพยายามในพระพุทธศาสนา โดยการตื่นอยู่เมื่อสิ่งรอบตัวหลับไป เป็นการแสดงถึงการไม่ไร้ประโยชน์ในชีวิตเมื่อเราเฝ้าระลึกถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าผ่านศรัทธาและกา

พระพรหมาลิเถระ อินทรีย์ของใครถึงความสงบแล้ว เหมือนม้าอันนายสารถีฝึกดีแล้ว แม้เทวดาทั้งหลาย ย่อมรักใคร่ต่อผู้นั้น ผู้มีมานะอันละแล้ว ไม่มีอาสวะ ผู้คงที่ อินทรีย์ทั้งหลายของเราก็ถึงความ สงบแล้ว เหมือนม้

พระพรหมาลิเถระได้กล่าวถึงการฝึกอินทรีย์ให้ถึงความสงบ โดยเปรียบเทียบกับม้าที่นายสารถีฝึกดีแล้ว ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความควบคุมและความสงบในจิตใจ เมื่อผู้ใดสามารถทำให้มานะของตนละวางได้ ก็จะไม่มีอาสวะเกิดข

พระจุขึกเถระ นกยูงทั้งหลาย มีหงอนงาม ปีกก็งาม มีสร้อยคอเขียวงาม ปากก็งาม มีเสียงไพเราะ ส่งเสียง รําร้อง รื่นรมย์ใจ อนึ่ง แผ่นดินใหญ่นี้ มีหญ้าเขียวชอุ่ม ดูงาม มีน้ำเอิบอาบทั่วไป ท้องฟ้า ก็มีวลาหก อันง

บทความนี้กล่าวถึงความงดงามของธรรมชาติ เช่น นกยูงที่มีหงอนและปีกสวยงาม พร้อมทั้งบรรยายถึงความสดใสของแผ่นดินที่มีหญ้าเขียวและน้ำเอิบอาบ การมีจิตใจเบิกบานจะช่วยให้ผู้ปฏิบัติธรรมสามารถเพ่งฌานและบรรลุธรรมส

ง่ายๆ พระธนิยเถระ ถ้าภิกษุมุ่งความเป็นสมณะ ควรปรารถนาเพื่อดำรงชีวิตอยู่อย่าง ไม่ควรดูหมิ่นจีวร ปานะ และโภชนะ ที่เขาถวายเป็นของสงฆ์ ง่ายๆ ถ้าหากภิกษุมุ่งความเป็นสมณะ ควรปรารถนาเพื่อดำรงชีวิตอยู่อย่าง ค

ง่ายๆ ถ้ามุ่งความเป็นสมณะ ควรปรารถนาเพื่อดำรงชีวิตอยู่อย่าง พอใจด้วยปัจจัย ตามมีตามได้ และควรเจริญธรรมอย่างเอกด้วย ขุ.เถร.มก.๕๑/๒๔๙/๓๑๐ ๑๐๐.--ทะ เรามิ

พระมาตังคบุตรเถระ ขณะทั้งหลายย่อมล่วงเลยคนทั้งหลาย ผู้ทอดทิ้งการงาน โดยอ้างเลศว่า เวลานี้หนาวนัก ร้อนนัก เย็นมากแล้ว ส่วนผู้ใดไม่สำคัญหนาว และร้อนให้ยิ่งไปกว่าหญ้า ผู้นั้นจะทำงานอยู่อย่างลูกผู้ชาย จะไ

จักแหวกแฝกคา หญ้าดอกเลา หญ้าปล้อง และหญ้ามุงกระต่ายด้วยอุระ ขุ.เถร.มก.๕๑/๒๕๒/๓๑๑ ๑๐๐.--ทะ เรามิ

พระอุบาลีเถระ ภิกษุผู้ออกบวชใหม่ๆ ด้วยศรัทธา ยังใหม่ต่อการศึกษา ควรคบหากัลยาณมิตร ผู้มีอาชีพบริสุทธิ์ไม่เกียจคร้าน ภิกษุผู้ออกบวชใหม่ๆ ด้วยศรัทธา ยังใหม่ต่อการศึกษา ต้องเป็นผู้ฉลาด ในสิ่งที่ควรและไม่ค

เมื่อใด ພຣະກັບເທຣະ เขาไม่รู้ธรรมอันเป็นอุบายระงับ การทะเลาะวิวาท ตามความเป็นจริง ประพฤติอยู่ ดุจไม่แก่ไม่ตาย ะ เมอนน ความทะเลาะวิวาท ก็ไม่สงบลง ขุ.เถร.มก.๕๒/๑๑/๓๒๕ ๑๐๐.--ทะ เรามิ

ພຣະສບເຄຣະ ผู้ใดไม่มีความเคารพ ในเพื่อนพรหมจรรย์ทั้งหลาย ผู้นั้นย่อมเป็นผู้ห่างไกลจากสัทธรรม เหมือนฟ้ากับดิน ฉะนั้น ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ ขุ.เถร.มก.๕๒/๑๑/๓๒๕

พระสัมภูตเถระ ผู้ใดรีบด่วนในเวลาที่ควรช้า และช้า ในเวลาที่ควรรีบด่วน ผู้นั้นเป็นพาลย่อมประสพทุกข์ เพราะไม่จัดแจงโดยอุบายอันชอบ ประโยชน์ของผู้นั้นย่อมเสื่อมไป เหมือนพระจันทร์ข้างแรม เขาย่อมถึงความเสื่อ

ผู้นั้นเป็นบัณฑิต ถึงความสุข เพราะจัดแจงโดยอุบายอันชอบ ประโยชน์ของผู้นั้นย่อมบริบูรณ์ เหมือนพระจันทร์ข้างขึ้น เขาย่อมได้ยศได้เกียรติคุณ และไม่แตกจากมิตรทั้งหลาย ขุ.เถร.มก.๕๒/๓๖/๓๒๙ ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ

พระสุตเถระ ถ้าบุคคลใด ไม่ถอนความเป็นอยู่อย่างลำบาก แล้วมาสละธรรมอันเอกเสีย บุคคลนั้น ก็พึงเป็นดังคนกาลี ถ้าสละทิ้งคุณธรรมแม้ทั้งปวง ผู้นั้นก็พึงเป็นเหมือนคนตาบอด เพราะไม่เห็นธรรมที่สงบ และธรรมไม่สงบ บ

ไม่พึงทําอย่างใด ไม่พึงพูดอย่างนั้น บัณฑิตทั้งหลายย่อมก้าหนด รู้ว่าบุคคลผู้ไม่ทํา ดีแต่พูดนั้นมีมาก ดอกไม้งาม มีสีแต่ไม่มีกลิ่น ฉันใด วาจาอันเป็นสุภาษิต ย่อมไม่มีผลแก่ บุคคลผู้ไม่ทำอยู่ ก็ฉันนั้น ดอกไ

ข้อความนี้พูดถึงความสำคัญของการกระทำที่ดีกว่าคำพูด ผู้ที่พูดดีแต่ไม่ทำดีถือว่าไม่มีค่าเหมือนดอกไม้ที่มีสีแต่ไม่มีความหอม ขณะที่การกระทำดีจะทำให้คำพูดมีความหมายและผลกระทบ ต่อผู้คนอย่างจริงจัง โดยสอนให้

พระคิริมานันทเถระ ฝนตกเสียงไพเราะเหมือนเพลงขับ กุฎีของเรามุงดีแล้ว มีประตูหน้าต่างมิดชิดดี เราเป็นผู้สงบอยู่ในกุฎีนั้น ถ้าประสงค์จะตกก็ตกลงมาเถิดฝน ฝนตกไพเราะเหมือนเพลงขับ กุฎีของเรามุงดีแล้ว มีประตูห

ถ้าประสงค์จะตกก็ตกลงมาเถิดฝน ฯลฯ เราเป็นผู้ปราศจากราคะอยู่ในกุฎีนั้น ฯลฯ เราเป็นผู้ปราศจากโทสะอยู่ในกุฎีนั้น ฯลฯ เราเป็นผู้ปราศจากโมหะอยู่ในกุฎีนั้น ถ้าประสงค์จะตกก็ตกลงมาเถิดฝน ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ ขุ.เถ

พระโกสิยเถระ ผู้ใดแลตั้งมั่นไม่หวั่นไหว เหมือนมหาสมุทร มีปัญญาลึกซึ้ง เห็นเหตุผลอันละเอียด ชื่อว่าเป็นผู้ไม่ง่อนแง่น ไม่คลอนแคลน ชื่อว่าเป็นบัณฑิต และพึงเป็นผู้วิเศษ เพราะรู้ธรรมทั้งหลาย ขุ.เถร.มก.๕๒/

พระโกสิยเถระ ผู้ใดรู้เนื้อความแห่งสุภาษิต ครั้นรู้แล้ว ทำตามที่รู้ ผู้นั้นชื่อว่าเป็นบัณฑิต อยู่ในอำนาจเหตุผล และพึงเป็นผู้วิเศษ เพราะรู้ธรรมทั้งหลาย ขุ.เถร.มก.๕๒/๑๓๗/๓๔๖ ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ

พระมหานาคเถระ ผู้ใดมีความเคารพ ในเพื่อนสพรหมจารีทั้งหลาย ผู้นั้นย่อมงอกงามในสัทธรรม เหมือนพืชที่ดีในไร่นา ฉะนั้น ผู้ใดมีความเคารพ ในเพื่อนสพรหมจารีทั้งหลาย ผู้นั้นย่อมอยู่ใกล้พระนิพพาน ในศาสนาของพระผู